Fobia

Markus Öhrn, Karol Radziszewski

Markus Öhrn i Karol Radziszewski przedstawiają brutalną lekcję historii mało znanej. Fag Fightersi przejmują język nienawiści na własny użytek.

Premiera: 07.11.2023 Duża scena Spektakl dla widzów pełnoletnich Pętla indukcyjna 23.02 18:00 Touch Tour Czas trwania: 2 godziny 10 minut z przerwą

Najbliższe spektakle

  • Fobia Divadelná Nitra, Bratysława (Słowacja)
    11.06WT
  • Fobia Slovensko mladinsko gledališče, Ljubljana (Słowenia)
    16.06ND
  • Fobia Biennale Teatro 2024, Wenecja (Włochy)
    25.06WT
  • Zobacz więcej dat w kalendarzu

Markus Öhrn i Karol Radziszewski przedstawiają brutalną lekcję historii mało znanej. Fag Fightersi przejmują język nienawiści na własny użytek.

Premiera: 07.11.2023 Duża scena Spektakl dla widzów pełnoletnich Pętla indukcyjna 23.02 18:00 Touch Tour Czas trwania: 2 godziny 10 minut z przerwą

Najbliższe spektakle

  • Fobia Divadelná Nitra, Bratysława (Słowacja)
    11.06WT
  • Fobia Slovensko mladinsko gledališče, Ljubljana (Słowenia)
    16.06ND
  • Fobia Biennale Teatro 2024, Wenecja (Włochy)
    25.06WT
  • Zobacz więcej dat w kalendarzu

Markus Öhrn i Karol Radziszewski przedstawiają brutalną lekcję historii mało znanej. Fobia to spotkanie dwóch odmiennych praktyk artystycznych. Przerysowany, ostry, wręcz kreskówkowy język wizualny Markusa Öhrna i researchersko-dokumentalna praktyka Karola Radziszewskiego, skupiającego się na nieheteronormatywnej, nieopowiedzianej historii Polski. Spektakl w typowy dla Markusa Öhrna sposób zbudowany jest z trzech epizodów. Fag Fightersi, czyli różowa bojówka gejowska z projektu Radziszewskiego, który rozwija od 2007 roku, konfrontują się z członkami rodziny oraz przedstawicielami świata biznesu i sztuki.

Fobia to ironiczna krytyka społeczeństwa. Twórcy przyglądają się zagadnieniu przemocy i stygmatyzującym stereotypom dotyczącym osób LGBTQ+, Fag Fightersi przejmują język nienawiści na własny użytek. Krytyczne spojrzenie twórców na te trzy obszary: rodzinę, biznes i kulturę,  jest pretekstem do przyjrzenia się tematowi eksploatacji grup mniejszościowych. Podyktowanej chęcią budowania ich kosztem kapitału symbolicznego, bogacenia się lub wzmacniania autorytetu. Jednym z tematów jest tak zwany pinkwashing, gdy korporacje międzynarodowe, żerując na chorobliwym konsumpcjonizmie, promują swoje marki symulując wsparcie osób LGBTQ+.

Czym jest zatem homofobia? Czy tylko nienawistną przemocą okazywaną wprost, czy może ukrytym aspektem scenariuszy integracyjnych pisanych przez osoby heteronormatywne? Markus Öhrn i Karol Radziszewski fundują nam jazdę rollercoasterem wśród stereotypów, pozornej tolerancji, rzekomej akceptacji i innych naszych, jak najbardziej słusznych przekonań.

Fag Fighters (2007- aktualnie)
Fag Fighters to fikcyjna miejska jednostka partyzancka, “pedalski gang” operujący na marginesie mainstreamowego społeczeństwa, oznaczający swoje terytorium graffiti i popełniający akty przemocy, włączając w to przemoc seksualną. Znakiem rozpoznawczym Fag Fighters są różowe kominiarki. Z wideo Fag Fighters: Prolog dowiadujemy się, że kominiarki zostały wykonane przez babcię Karola Radziszewskiego. Polska prawica postrzega społeczność LGBT jako śmiertelne zagrożenie dla porządku społecznego. Radziszewski przechwytuje i wzmacnia stereotypowy konserwatywny dyskurs, przekształcając go w aspołeczną, anarchiczną, subwersywną fantazję. Tworzy także dowody działalności jednostki – graffiti, ślady, amatorskie zdjęcia zrobione przez członków grupy. Granica między dramatem a symulacją jest rozmyta; fikcja wydaje się niepokojąco realistyczna.

Wideo Fag Fighters: Prolog można traktować jako most, który łączy dwie rzeczywistości, które Radziszewski wprowadza do swojej sztuki: rodzinę i gejowską subkulturę. Obydwie te przestrzenie społeczne należą do sfery życia prywatnego artysty, a jednak wydają się być od siebie odległe; są to dwa przeciwstawne bieguny tożsamości Radziszewskiego. Jednakże skrajności niespodziewanie spotykają się w Fag Fighters: Prolog. Wideo przedstawia babcię artysty, która szyje różowe kominiarki na staromodnej maszynie do szycia. Te kominiarki staną się atrybutem Fag Fighters - oddziału gejowskich anarchistów wymyślonych przez Radziszewskiego.


(from the curatorial text by Stach Szablowski / "I Always Wanted" exhibition catalogue published by CCA Ujazdowski Castle in Warsaw, 2007)
Markus Öhrn (ur. 1972) szwedzki artysta wizualny i reżyser teatralny, obecnie mieszka i tworzy w miejscowości Stocksbo w Szwecji. Ukończył studia magisterskie na kierunku Sztuki Piękne na Konstfack w Sztokholmie w 2008 roku. Tworzy przede wszystkim w dziedzinach performansu, instalacji wideo i dźwiękowych. Jest także cenionym mentorem dla młodszych artystów i wykłada na różnych uniwersytetach w Europie. W roku 2018 pełnił funkcję profesora gościnnego na Wydziale Teatralnych Studiów Stosowanych w Giessen. Twórczość Markusa Öhrna, w tym jego trylogia składająca się z przedstawień "Contes d’amour" (2010), "We Love Africa and Africa Loves Us" (2012) oraz "Bis zum Tod" (2014), była prezentowana zarówno w Szwecji, jak i na arenie międzynarodowej, na prestiżowych festiwalach, takich jak Theatertreffen, Wiener Festwochen, Festival d'Avignon, Volksbühne-am Rosa-Luxemburg-Platz, Museum of Modern Art, Haus der Kulturen der Welt oraz w Dramaten w Sztokholmie, gdzie w 2022 roku stworzył 12-odcinkowy performans o tytule "The Unknown". Za swoje przedstawienie "3 episodes of life", które miało premierę na festiwalu Wiener Festwochen w 2019 roku, Markus zdobył Nagrodę Nestroya. Ponadto jego spektakle, takie jak "Sonata Widm" (2017) i "3 episodes of family life", były wystawiane w Nowym Teatrze w 2021 roku. Twórczość Markusa Öhrna budzi kontrowersje i intensywne dyskusje na temat granic i możliwości współczesnego teatru.
Karol Radziszewski (ur. 1980) twórca filmów, fotografii, instalacji, autor projektów interdyscyplinarnych. Absolwent Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP. Wydawca i redaktor naczelny magazynu "DIK Fagazine". Twórca "Queer Archives Institute". Laureat Paszportu Polityki (2009). Jego prace były pokazywane m.in. w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Współczesnym Wrocław, Muzeum Narodowym w Warszawie, CSW Zamek Ujazdowski, Kunsthalle Wien, New Museum w Nowym Jorku, Whitechapel Gallery w Londynie, VideoBrasil w Sao Paulo, Cobra Museum w Amsterdamie oraz na biennale PERFORMA 13 w Nowym Jorku, 7. Göteborg Biennale, 4. Prague Biennale, New York Photo Festival w Nowym Jorku i 15. Biennale Sztuki Mediów WRO.
 

Aktorzy i aktorki

Informacje

Koncepcja: Markus Öhrn, Karol Radziszewski
Reżyseria: Markus Öhrn
Scenariusz: Markus Öhrn, Karol Radziszewski
Scenografia/Kostiumy: Markus Öhrn, Karol Radziszewski 
Współpraca scenograficzna i kostiumograficzna: Saskia Hellmann
Obrazy: Karol Radziszewski
Muzyka: Michał Pepol, Bartek Wąsik
Maski: Makode Linde
Charakteryzacja: Monika Kaleta
Występują: Wojciech Kalarus, Ewelina Pankowska, Piotr Polak, Magdalena Popławska, Jan Sobolewski
Inspicjent: Łukasz Jóźków
Asystentki reżysera: Anna Lewandowska, Angelika Mizińska
Producentki: Anna Skała, Angelika Mizińska
Projekt plakatu: Karol Radziszewski
Projekt programu: Renata Motyka
Tłumaczenie wierszy i piosenek na język angielski: Marek Kaźmierski
Redakcja tekstu angielskiego: Dominika Gajewska
Przygotowanie i realizacja napisów: Zofia Szymanowska

oraz  zespół teatru

 

W spektaklu wykorzystano następujące utwory:
Obrazy z serii Poczet Karola Radziszewskiego prezentowane dzięki uprzejmości Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Biografie bohaterów 
Pocztu Karola Radziszewskiego autorstwa Wojciecha Szymańskiego

Rota słowa: Maria Konopnicka, muzyka: Filip Nowowiejski
Hu, hu, ha, nasza zima zła Maria Konopnicka
Tęcza Maria Konopnicka
 

W spektaklu wykorzystano następujące utwory muzyczne:

W spektaklu wykorzystano następujące utwory muzyczne:
Anton Dvořák „Humoreska op. 101 nr 7”
Michał Pepol, Bartek Wąsik „Fobia. Posiłek” 
Michał Pepol, Bartek Wąsik „Fobia. Joga” 
Gloria Gaynor „I will survive” 
Michał Pepol, Bartek Wąsik „Fobia. Quiz. Król 1” 
Karol Szymanowski „Pieśń Roksany” z opery „Król Roger” 
Michał Pepol, Bartek Wąsik „Fobia. Tęcza” 
„Rota” słowa: Maria Konopnicka, muzyka: Filip Nowowiejski 
Karol Szymanowski „A chtóz tam puka” 
Michał Pepol, Bartek Wąsik „Fobia. Korporacja” 
Michał Pepol, Bartek Wąsik „Fobia. Król 2” 
Claude Debussy „Popołudnie Fauna”
„Puszek okruszek” muzyka: Jarosław Kukulski, słowa: Jerzy Dąbrowski
Tekla Bądarzewska-Baranowska „Modlitwa Dziewicy” 
Johannes Brahms „Kwartet fortepianowy c-moll op. 63" część 1
Michał Pepol, Bartek Wąsik „Fobia. Pobicie” 
Michał Pepol, Bartek Wąsik „Fobia. Techno Kościół”
„The winner takes it all” słowa: Björn Ulvaeus, muzyka: Benny Anderson 
Gabriel Faure „In paradisum”

 

Ostrzeżenia dotyczące treści: wulgarny język, przemoc, przemoc seksualna, krew, +18

Tournee

    14 maja 2024 64. Kaliskie Spotkania Teatralne / Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego, Kalisz

    11 czerwca 2024  Divadelná Nitra, Bratysława (Słowacja)

    16 czerwca 2024 Slovensko mladinsko gledališče, Ljubljana (Słowenia)

    25-26 czerwca 2024 Biennale Teatro 2024, Wenecja (Włochy)

Kalendarz

Czerwiec 11

Fobia

Divadelná Nitra, Bratysława (Słowacja)

Czerwiec 16

Fobia

Slovensko mladinsko gledališče, Ljubljana (Słowenia)

Czerwiec 25

Fobia

Biennale Teatro 2024, Wenecja (Włochy)

Czerwiec 26

Fobia

Biennale Teatro 2024, Wenecja (Włochy)

Zobacz także

Wyrażam zgodę na otrzymywanie newslettera zawierającego informacje handlowe dotyczące Nowego Teatru. Więcej.
Akceptuję treść regulaminu newsletterów Więcej.