15.04 19.00

Recykling śmieci i recykling ludzi

Scena estetyczna i scena polityczna. Ćwiczenia ze sposobów widzenia

W ramach cyklu "Scena estetyczna i scena polityczna. Ćwiczenia ze sposobów widzenia"

Świetlica Nowego Teatru Wstęp wolny
ilustracja przestawia niebieski gwóźdź wbijany w żółtą ścianę/szybę

W ramach cyklu "Scena estetyczna i scena polityczna. Ćwiczenia ze sposobów widzenia"

Świetlica Nowego Teatru Wstęp wolny

Najbliższe spektakle

15.04, g.19:00 | Świetlica Nowego Teatru
Vik Muniz, Waste Land (2010), czyli recykling śmieci i recykling ludzi.

Zrealizowany dekadę temu projekt poświęcony ludziom pracującym na największym śmietnisku świata opisywany jest jako przedsięwzięcie artystyczne, które bierze na siebie zadanie uświęcenie brudnej pracy. Dzisiaj projekt artysty jest też okazją do tego, by rozmawiać o tym, jaki jest związek między eksploatacją ziemi, eksploatacją kobiet i eksploatacją dzieci.

_____

Jeżeli aktor nas „nie przekonuje”, pisał Georg Simmel, to nie dlatego, że w jego grze jest za mało rzeczywistości, lecz właśnie dlatego, że jest jej za dużo. To stwierdzenie może być punktem wyjścia do refleksji nad tym, jak rozmaite są wypowiadane żądania i niewypowiadane oczekiwania wobec sztuki. Nigdy ani w przeszłości, ani w teraźniejszości żadne pole polityczne nie musiało odpowiadać na tak wiele żądań i oczekiwań. Jeśli chodzi o żądania wobec sztuki, wszyscy jesteśmy populistami. Od sztuki oczekujemy kreatywności, emancypacji, zainicjowania rewolucji, walki z dyskryminacją, terapii zbiorowej i indywidualnej, odbudowy więzi, pociechy i rozrywki, iluminacji i zapomnienia. Chcemy, aby nam zaproponowała coś uniwersalnego oraz coś, co jest na czasie, jakąś głębię i dosadność, paradoks i prostotę. Spodziewamy się, że pomoże oderwać się od życia i da jakąś wskazówkę, jak żyć, wypowie okrutną prawdę, ale zrobi to w sposób dający ukojenie. Kiedy mówimy sobie, „za dużo sobie obiecywałem po tej książce”, to oskarżamy książkę, za to, że nie wywiązała się z jakiejś obietnicy, ale nie potępiamy naszych oczekiwań co do sztuki. Czego zatem chcemy od sztuki? Skąd wiemy, że mamy niepisane prawo domagania się od sztuki „wszystkiego”? Kto i kiedy ogłosił deklarację praw publiczności?

Punktem wyjścia każdego wykładu będzie jednak praca artystyczna, która stanie się okazją do refleksji nad relacjami między estetyką, etyką i polityką. Na przykładzie konkretnej pracy będziemy się zastanawiali nad tym, jakie są związki między naszymi oczekiwaniami estetycznymi i wolą zmieniania świata.

Kalendarz

Kwiecień 15

Recykling śmieci i recykling ludzi

Warsztaty
Wstęp wolny

Zobacz także

Wyrażam zgodę na otrzymywanie newslettera zawierającego informacje handlowe dotyczące Nowego Teatru. Więcej.