Geir Draugsvoll, bajan
Sinfonia Varsovia
Zvonimir Hačko, dyrygent

Paweł Mykietyn: Prank na orkiestrę kameralną (2019) [30’00”]
Polska premiera  

Krzysztof Penderecki: Adagio z III Symfonii na orkiestrę smyczkową (2013) [13'00]

przerwa 15 min

Sofia Gubaidulina: Fachwerk na bajan, perkusję i orkiestrę smyczkową (2009) [36’00”]
Polska premiera
 

W programie koncertu usłyszymy dwa utwory nigdy wcześniej nieprezentowane w Polsce.

Prank Pawła Mykietyna powstał na zamówienie ICCM z inicjatywy Zvonimira Hački z myślą o planowanym tournée London Sinfonietty po zachodnim wybrzeżu USA. Premiera planowana była na lipiec 2020 w Oregonie.
Kiedy kończyłem utwór, z Chin zaczęły dobiegać niepokojące wieści o groźnym 
koronawirusie. Wszyscy wiemy co było póżniej. Do amerykańskiego tournée London Sinfonietty nie doszło. 
Ostatecznie premiera odbyła się w maju 2022 w Queen Elisabeth Hall w Londynie, London Sinfoniettą dyrygował Jonathan Borman. Utwór zadedykowany jest Zvonimrowi Hačce i London Sinfonietcie. P.M.

Adagio na orkiestrę smyczkową Krzysztofa Pendereckiego (1995/2013) to aranżacja trzeciej części jego III Symfonii. Geneza dzieła na przestrzeni niemal dwóch dekad tłumaczy liczne daty związane z jego różnymi wersjami. Oryginalna wersja została skomponowana jako centralny element III Symfonii, pisanej w latach 1988–1995. Początkowo Adagio było powolnym, elegijnym utworem na pełną orkiestrę. Penderecki następnie adaptował utwór na orkiestrę smyczkową i modyfikował układ smyczkowy, zgodnie ze zwyczajem znanym z wcześniejszych kompozycji. Ta rewizja odzwierciedla jego ewoluujące muzyczne idee i późne stylistyczne tendencje w kierunku bardziej neoromantycznego idiomu. W przeciwieństwie do surowych technik awangardowych obecnych we wczesnych pracach, takich jak Tren – Ofiarom Hiroszimy, Adagio jest głęboko poruszającym i tragicznym dziełem. Jest to wyraźny przykład dramatycznego zwrotu Pendereckiego w stronę bardziej tonalnego, lirycznego i przystępnego stylu kompozycji.

Fachwerk Gubaiduliny napisany na bajan solo, smyczki i perkusję to jedno z największych arcydzieł naszych czasów. Inspiracją dla kompozytorki były odsłonięte drewniane belki widoczne w architekturze szachulcowej, które reprezentują zarówno estetyczne piękno lub zwykłe "drewniane deski", jak i przedstawienie belek krzyża. Utwór jest więc przede wszystkim symbolem duchowym, zawierającym "dialog" między solowym bajanem a orkiestrą, skupiającym się na kunszcie, fakturze i duchowej głębi, a nie na wirtuozowskim popisie. Utwór jest kontemplacyjny i tajemniczy, z wieloma dramatycznymi momentami. Zawiera specyficzne techniki, jak lustrzane wzory palców na różnych systemach przycisków na bajanie, wykorzystuje instrument do przywołania dźwięków organów Bacha.

Utwór został nagrany przez ICCM z udziałem gościnnego solisty, którego usłyszymy też w Warszawie, Geira Draugsvolla, dla którego został skomponowany. Prapremierowo wykonany przez London Symphony Orchestra, pod batutą Zvonimira Hačko.