Goście Nowego Teatru: Karina Sainz Borgo

Goście Nowego Teatru

Spotkanie z wenezuelską pisarką i dziennikarką kulturalną, od 2006 roku mieszkającą w Hiszpanii. Rozmowę z autorką poprowadzi Marta Perchuć-Burzyńska

Foyer Nowego Teatru Wstęp wolny

Spotkanie z wenezuelską pisarką i dziennikarką kulturalną, od 2006 roku mieszkającą w Hiszpanii. Rozmowę z autorką poprowadzi Marta Perchuć-Burzyńska

Foyer Nowego Teatru Wstęp wolny

Goście Nowego Teatru: Karina Sainz Borgo

Spotkanie z wenezuelską pisarką i dziennikarką kulturalną, od 2006 roku mieszkającą w Hiszpanii. Jej debiutancka powieść Córka Hiszpanki stała się międzynarodowym wydarzeniem literackim – została przetłumaczona na ponad 20 języków i nagrodzona prestiżową Grand Prix de l’Héroïne Madame Figaro. Za drugą powieść, Trzeci kraj, autorka otrzymała Nagrodę Jana Michalskiego (2023). Współpracuje z redakcjami „ABC” oraz „Zenda”, łączy pracę reporterską z twórczością literacką, w której podejmuje tematy wygnania, pamięci i przetrwania. 

Wydany nakładem Noir sur Blanc Trzeci kraj Kariny Sainz Borgo w tłumaczeniu Adama Elbanowskiego to wstrząsająca opowieść o przetrwaniu, godności i nadziei rodzącej się ze skrajnego osamotnienia.

Młode małżeństwo z przedwcześnie narodzonymi bliźniętami ucieka z Kordyliery Wschodniej przed zarazą niszczącą pamięć. Ich emigracyjna wędrówka, naznaczona śmiercią dzieci, kończy się w przygranicznej osadzie Mezquite – świecie rządzonym przez korupcję, bojówkarzy i przemytników. Właśnie tutaj na nielegalnym cmentarzu zwanym Trzecim krajem odnajdują spokój nie tylko zmarli, ale także ich rodziny wspierane przez niezwykłą kobietę − Visitación Salazar. Czy dzięki niej również Angustias pogrążona w żałobie po stracie synów odnajdzie nowy cel w życiu? Zrozumie, kim teraz jest? Nauczy się, jak zachować godność niezależnie od sytuacji, w której się znalazła?

Ta historia mogłaby wydarzyć się wszędzie, gdzie konflikty zbrojne, pandemia czy skrajnie trudna sytuacja gospodarcza zmuszają ludzi do poszukiwania lepszych warunków życia. Trzecim krajem nazywa się miejsce, w którym migranci utknęli na dłuższy czas, niektórzy nawet na zawsze, pozbawieni możliwości powrotu do kraju pochodzenia i niezdolni do kontynuowania podróży do kraju docelowego. To także metafora ich stanu umysłu, odrębnej, indywidualnej tożsamości wyrastającej z poczucia zawieszenia między tym, co znane i bezpowrotnie utracone, a tym, co nowe i na ogół skrajnie różne od wyobrażonej „ziemi obiecanej”.

Partner spotkania: Oficyna Literacka Noir sur Blanc

Zobacz także

Wyrażam zgodę na otrzymywanie newslettera zawierającego informacje handlowe dotyczące Nowego Teatru. Więcej.
Akceptuję treść regulaminu newsletterów Więcej.