W ramach tego programu badawczego rozwijam temat strażaków, często obecnych w teatrach przy samej scenie – to osoby, których zwykle nie zauważamy, przychodząc na spektakl. Tym razem zmierzamy ku prezentacji, którą poprowadzę na zakończenie programu. Projekt ma charakter hybrydowy i wciąż ewoluuje, a naszym celem jest przetestowanie i dopracowanie opracowanych przeze mnie ram. W prezentacji pojawią się zdjęcia i filmy z ostatniej rezydencji, a także wykorzystamy urządzenie przekazujące instrukcje przez słuchawki dla czterech osób, wzbogacone o nowe obrazy i narracje, takie jak postać Don Kichota stworzona przez Cervantesa. Nie będzie to tradycyjne aktorstwo, lecz raczej performans – działania, w których pojawią się różne elementy, takie jak praca z instrukcjami na słuchawkach oraz obecność „księgi-kamery”.

Simon Restino (ur. 1991, Francja) mieszka w Strasburgu. Studiował w Londynie w Central Saint Martin’s College (2010-2013, Dyplom z wyróżnieniem). Od malarstwa jego twórczość ewoluowała w przestrzeń, przybierając formę instalacji, pisania i performansu. W latach 2014-2016 na Beaux-Arts de Paris-Cergy rozpoczął duży projekt zbudowany wokół enigmatycznej postaci Kaspara Hausera. Kształcił się na École du TNS (Strasburg) w sekcji scenografii (2017-2020), co doprowadziło go do projektowania przestrzeni, kostiumów i przedmiotów dla Simona-Elie Galiberta. W 2019 roku przyczynił się do powstania pawilonu francuskich szkół na Praskim Quadriennale Architektury i Scenografii, kuratorowanym przez artystę Phillipe’a Quesne’a. W ramach swojego projektu osobistego wystawił Kaspar Hauser 1828-1833 (TNS, 2019). Współpracował z Julienem Gosselinem (Dekalog, 2021) i projektował scenografię oraz kostiumy dla reżyserki Blandine Savetier. Występował w Bros Castellucciego (2021). Obecnie pracuje nad osobistymi projektami, w tym The Bros Tapes i (Kaspar Hauser).

Więcej o FUTURE LABORATORY