FIELD 6. VORTEX dla 8 wykonawców | Wojtek Blecharz
Hashtag Ensemble

Field 6. Vortex dla Hashtag Ensemble jest kontynuacją pracy nad nowym typem narracji muzycznej, opartej na przestrzenności dźwięku, zwiększonej roli (kontrolowanej) improwizacji oraz idei wspólnego, aktywnego i pogłębionego muzykowania. Tytuł utworu — Field (pole, obszar, tor) — staje się wyznacznikiem dla dźwiękowej dramaturgii: muzycy uczestniczą w tworzeniu swojego rodzaju „pola dźwiękowego” — terenu, na którym dźwięk jest obecny i porusza się w przestrzeni po wielu trajektoriach.
Szóste Pole składa się z ośmiu indywidualnych, ale dopełniających się wypowiedzi muzycznych, zawierających różne elementy wspólne, pozwalające na komunikację między instrumentami w przestrzeni. Wierzę, że taki typ interakcji pozwala na bardziej świadome „wspólne muzykowanie”, oparte na głębokim nasłuchiwaniu, improwizatorskiej akcji i reakcji oraz budowaniu dźwiękowej komunikacji. 
Kluczowe znaczenie dla odbioru „pola dźwiękowego” ma również brak tradycyjnego podziału na scenę i publiczność.
Utwór ten jest swojego rodzaju „requiem” dla pamięci mojego przyjaciela, amerykańskiego saksofonisty Ryana Muncy’ego. 

FIELD 7. DELTA dla 10 wykonawców | Wojtek Blecharz
Spółdzielnia Muzyczna

Utwór przeznaczony jest na 10 instrumentów: flet, klarnet, fagot, saksofon, trąbkę, perkusję, Rhodes/syntezator, skrzypce, altówkę i wiolonczelę. Kluczową rolę w wykonaniu utworu pełni aranżacja przestrzeni, w której nie ma podziału na scenę i publiczność. Osoby słuchające mogą przemieszczać się pomiędzy muzykami i próbować różnych sposobów odbioru dźwięku: od leżenia, poprzez siedzenie, aż po chodzenie dookoła sali, „między dźwiękami”.
Utwór ma formę swojego rodzaju medytacji dźwiękowej „sound is the map, walking is listening (Oliveros)”, w której muzycy Spółdzielni Muzycznej oferują publiczności bardziej holistyczny i kompleksowy sposób odbioru dźwięku, koncentrując się w dużej mierze na jego wibracyjnym i ucieleśnionym wymiarze.
Słowo Delta zawarte w tytule utworu odnosi się do fal mózgowych o tej samej nazwie, których doświadczamy podczas snu i głębokiej medytacji, sprzyjających procesom uzdrawiania i będących źródłem głębokiej empatii.

Po koncercie odbędzie się spotkanie z Moniką Pasiecznik — krytyczką muzyczną, badaczką i kuratorką, autorką książek poświęconych muzyce współczesnej, między innymi „Eksperymenty kuratorskie w publicznym koncercie pierwszych dekad XXI wieku” (Wydawnictwo UMK, 2024).
Podczas spotkania z publicznością Pasiecznik opowie o tym, jak zmieniła się formuła koncertu w ostatnich dekadach, dlaczego kompozytorzy i kompozytorki poszukują nowych formatów prezentowania swojej muzyki oraz jak ważną rolę może odgrywać kuratorowanie wydarzenia muzycznego.