Cuncordu Sos Zovanos de Su Rosariu to czteroosobowy męski chór z Santu Lussurgiu na Sardynii, skupiony wokół tradycyjnego śpiewu cuncordu – unikalnej techniki polifonicznej i a capella związanej z lokalnymi rytuałami oraz mającej silnie wspólnotowy charakter. 

Zaaranżujemy płynną interwencję grupy w przestrzeń wspólną teatru. Chór wykona kilku pieśni ze swojego z repertuaru. Happening sprawdzi siłę oddziaływania śpiewu cuncordu na publiczność i przestrzeń.

Grupa powstała w ramach Confraternita del Rosario, jednej z czterech lokalnych bractw różańcowych i jest wspólnotą młodych śpiewaków w wieku 28-40 lat w składzie: Tonio Cadau (bassu), Antonio Meloni (contra), Nicola Migheli (boghe), Roberto Iriu (cuntraltu).Repertuar zespołu obejmuje pieśni religijne (np. Miserere, Te Deum) oraz utwory związane z lokalnymi świętami i poezją, celebrujące zbiorową tożsamość miejscowej społeczności. Chór występuje zarówno w ramach liturgii, jak i na wydarzeniach kulturalnych, będąc ambasadorem muzycznej tradycji Sardynii. 

Nazwa cuncordu pochodzi od łac. concordia oznaczającego literalnie zgodę serc, a semantycznie wspólnotę, harmonię, przymierze. Jest to tradycyjna forma śpiewu wielogłosowego a capella z Sardynii we Włoszech, ma wielowiekową tradycję przekazywana ustnie z pokolenia na pokolenie. Jako zjawisko muzyczne zostało wpisane w 2005 roku na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO, co potwierdza jego unikalną wartość kulturową i potrzebę ochrony. Cuncordu składa się z czterech głosów: mesu boghe (półgłos), boghe (głos prowadzący, śpiewający melodię), contra (kontra), oraz bassu (bas) – każdy pełni określoną funkcję harmoniczną i tworzy wyjątkowe brzmienie, które różni się od pokrewnego stylu a tenore m.in. brakiem gardłowego rezonansu. Tradycyjnie cuncordu wykonują mężczyżni, zwykle zrzeszeni w religijnych konfraterniach. W trakcie wykonania śpiewacy stoją twarzami do siebie, co pomaga im w synchronizacji i podkreśla aspekt wspólnotowy śpiewu. Repertuar cuncordu obejmuje głównie pieśni religijne, ale występuje także w świeckich kontekstach, np. pieśniach na weselach, uroczystościach rodzinnych lub w lokalnych barach (su zilleri). Śpiew cuncordu jest ważnym elementem jednoczącym społeczności lokalne, wyrazem tożsamości kulturowej oraz duchowej praktyki regionu Sardynii.