Taniec

Poszerzanie Pola

Choreograficzny program produkcyjny Nowego Teatru i Art Stations Foundation

Nareszcie i my mamy swój choreograficzny boom! Lecz choć zewsząd słychać wołanie o choreografów, czy jest to wołanie o Choreografię? Czy długo wyczekiwana u nas rewolucja zmienia coś w statusie tej sztuki? Czy jest szansą na jej pogłębione rozpoznanie? I jak ją dziś skutecznie rozpoznać, gdy uparcie poszerza swe granice i programowo wymyka definicji? I czy w kraju, który przez dekady utożsamiał taniec z teatrem tańca, a między (ładnym) poruszaniem się a ruchu komponowaniem stawiał bezrefleksyjnie znak równości, możliwe jest trwałe wybicie na niepodległość i praktykowanie autonomicznej sztuki choreografii? I wreszcie, czy da się to osiągnąć bez (zre-?)konstruowania własnej choreograficznej tożsamości (i krytycznej z nią konfrontacji)? I może niekoniecznie jedynie w oparciu o skutecznie spopularyzowane, ale i mocno upraszczane, narracje o post-modern ? a jeśli już, to może raczej te podążające za Dance is hard to see - proklamacją Yvonne Rainer czyniącą z problematyki patrzenia na taniec, i jego postrzegania, jeden z głównych motywów współczesnej choreografii?

Bo zobaczyć znaczy zrozumieć, dostrzec w całej tego złożoności. Ta szczególna taktyka uwidaczniania (nie ograniczająca się jedynie do re-definicji samego medium) zdaje się dziś najciekawszym obszarem choreograficznych poszukiwań. To strategia jednoczesnego odsłaniania szwów i ukazywania struktury kompozycji; strategia operowania oderwanym od naturalnego kontekstu i poddanym specjalnej organizacji, wciąż jednak doskonale rozpoznawalnym materiałem stanowiącym budulec – równie fizycznych, co wizualnych – metafor skutecznie diagnozujących zarówno jednostkową, jak i społeczną kondycję. To artystyczne i krytyczne transformowanie otaczającej nas wielowymiarowej rzeczywistości, by uczynić widzialnymi i widzianymi (możliwymi do postrzeżenia i zrozumienia) mechanizmy, jakie nią rządzą. To także jednoczesne wołanie o praktykę kontr-wizualizowania, tworzenia nowych sposobów widzenia, czyli tak w duchu Rancière’owskim polityczne praktyki „odwidzania” narzucanych nam zewnętrznie, i sztucznie naturalizowanych, sposobów postrzegania oraz kreowanie nowych reprezentacji.

To praktyki w szczelinie pomiędzy sztukami wizualnymi a tańcem definiowała swą choreografię Trisha Brown, a w rodzimym kontekście być może nie da się uciec od dodania: i teatrem. W szczelinie, która czeka by z rozmysłem w niej zamieszkać i uczynić coraz bardziej widzialną (i widzianą) przestrzenią autonomicznej choreografii. W szczelinie, która od lat 70. zdążyła się już mocno poszerzyć odsłaniając swe operacyjne pole - terytorium choreografii świadomie i garściami czerpiącej z innych dyscyplin, konstruującej własny dyskurs, i domagającej się własnej mapy.

Rozpoznaniu i poszerzaniu tego pola dedykujemy choreograficzny program produkcyjny realizowany wspólnie przez Nowy Teatr i poznańską Art Stations Foundation:

  • poszerzaniu pola przenoszącemu choreografię z dosłownych i metaforycznych peryferii w samo centrum
  • poszerzaniu pola pozwalającemu celebrować naturalną dlań płynną przestrzeń POMIĘDZY.
  • poszerzaniu pola jej widzenia (bo choć wreszcie u nas dostrzeżona, już zdaje się domagać „odwidzenia”)
  • i wreszcie: poszerzaniu pola walki o jej artystyczną autonomię.

Towarzyszące wszystkim działaniom Nowego motto IDŹ. PATRZ. MYŚL. wydaje się być w tym kontekście ciekawym punktem wyjścia dla choreograficznych partytur.

Kuratorka programu: Joanna  Leśnierowska

Wydarzenia archiwalne

Inne cykle

Kalendarz

Wrzesień 29

Mieszkanie na Uranie

Michał Borczuch
Teatr

Wrzesień 30

Mieszkanie na Uranie

Michał Borczuch
Teatr

Październik 01

Mieszkanie na Uranie

Michał Borczuch
Teatr

Październik 02

Przekład przed korektą: Agnieszka Lubomira Piotrowska

Literatura / Spotkania
Wstęp wolny

Mieszkanie na Uranie

Michał Borczuch
Teatr

Październik 03

Nowa Książka: Sygnatury Sebalda Katarzyny Kończal

Katarzyna Kończal
Literatura
Wstęp wolny

Październik 04

The Last Recital

Muzyka

O czym będzie ten cykl, czyli XX wiek jako proces rozwoju czy proces regresu?

Andrzej Leder
Spotkania
Wstęp wolny

Październik 06

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Październik 07

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Październik 08

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Październik 09

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Październik 10

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Październik 11

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Niechciani – wizerunek obcego w kinie: Rambo – pierwsza krew

Tomasz Kolankiewicz
Film / Spotkania
Wstęp wolny

Październik 12

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Byliśmy głupi 2.0 - czy internet da się jeszcze urządzić lepiej?

Debata 10 lat po ACTA – część 2
Spotkania
Wstęp wolny

Październik 13

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Powrót do Reims

Katarzyna Kalwat
Teatr

Październik 14

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Powrót do Reims

Katarzyna Kalwat
Teatr

Październik 15

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Powrót do Reims

Katarzyna Kalwat
Teatr
English subtitles

Październik 16

Powrót do Reims

Katarzyna Kalwat
Teatr

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Październik 17

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Nowa książka: Szczegóły znaczące Hanny Krall

Literatura / Spotkania
Wstęp wolny

Październik 18

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Awantura o książkę Ten dziwny wiek Kiley Reid

Sylwia Chutnik
Literatura / Spotkania

Październik 19

BMW Art Club: Digital Grotesque III

Wystawy
Wstęp wolny

Wyrażam zgodę na otrzymywanie newslettera zawierającego informacje handlowe dotyczące Nowego Teatru. Więcej.
Akceptuję treść regulaminu newsletterów Więcej.